16 اکتبر 2024- در یک مرور روایی اخیر، محققان اثربخشی آگونیست های گیرنده GLP-1 را در درمان دیابت نوع 2 و چاقی برجسته کردند. این داروها که گیرنده پپتید 1 شبه گلوکاگون را تحریک می کنند، ابزار ارزشمندی در مدیریت سطح قند خون و وزن در افراد چاق هستند.

این بررسی که در مجله ی eClinical Medicine منتشر شده است، نشان می‌دهد که GLP-1RA به ویژه در کاهش سطح HbA1c، تسهیل کاهش وزن و ارائه اثرات محافظتی قلبی عروقی مؤثر است. نویسندگان تاکید کردند که توسعه و استفاده مداوم از GLP-1RAs می‌تواند به طور قابل‌توجهی نتایج درمان را برای افراد مبتلا به این بیماری ها بهبود بخشد.

چاقی و دیابت نوع 2 (T2DM) با شیوع دائماً در حال افزایش، چالش های عمده بهداشت جهانی هستند. نویسندگان خاطرنشان کردند که GLP-1RA برای مدیریت سطح گلوکز خون، کاهش وزن، پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی و بهبود سلامت کلیه‌ها، به داروهایی حیاتی تبدیل شده‌اند.GLP-1، یک هورمون اینکرتین است که نقش حیاتی در متابولیسم گلوکز و تنظیم اشتها دارد و بر ترشح انسولین، حساسیت و تخلیه معده تأثیر می گذارد. استفاده درمانی از GLP-1RAs تکامل یافته است، با فرمولاسیون های مختلف که سطوح مختلف اثربخشی، راه های تجویز، و انعطاف پذیری دوز را ارائه می دهند.

دکتر نسرین آلفاریس و همکارانش از مرکز چاقی، غدد درون ریز و متابولیسم، شهر پزشکی کینگ فهد در ریاض، مکانیسم های اثر GLP-1RAs را در درمان T2DM و چاقی مرور کردند. در این مرور، GLP-1RAهایی که در حال حاضر مورد استفاده بالینی هستند و آنهایی که در دست تحقیق هستند، مورد بررسی قرار گرفت و مزایای بالینی، عوارض جانبی بالقوه و مقرون به صرفه بودن آنها برجسته شد. همچنین محققان یک الگوریتم درمانی برای مدیریت موثر چاقی و دیابت نوع 2با استفاده از این عوامل پیشنهاد کردند.

تحقیقات نشان می‌دهد که GLP-1RA باعث افزایش ترشح انسولین، بهبود حساسیت به انسولین و کاهش تولید گلوکز کبدی می‌شود که نقش مهمی در تنظیم قند خون دارد. اثرات آنها بر سرکوب اشتها و سیری به طور قابل توجهی به کاهش وزن کمک می کند.

با طیف وسیعی از GLP-1RAهای موجود - از فرمولاسیون های کوتاه اثر تا طولانی اثر - پزشکان می توانند درمان ها را بر اساس نیازهای فردی تنظیم کنند. ظهور عوامل جدیدی مانند تیرزپاتید و سایر آگونیست های هورمونی دوگانه و سه گانه، چشم انداز درمانی را برای مدیریت موثر T2DM گسترش می دهد.

از نظر مدیریت چاقی،GLP-1RAs  اثربخشی قابل توجهی را در ترویج کاهش وزن و بهبود پارامترهای قلبی متابولیکی نشان داده‌اند. عواملی مانند لیراگلوتاید، سماگلوتید، تیرزپاتید، اورفورگلیپرون و رتاتروتاید(retatrutide) کاهش وزن قابل توجهی را هم به صورت تک درمانی و هم در ترکیب با مداخلات سبک زندگی نشان داده اند.

آگونیست های گیرنده دوگانه و سه گانه مانند تیرزپاتید و رتاتروتاید با هدف قرار دادن مسیرهای متعددی که در تنظیم انرژی دخیل هستند، مزایایی را ارائه می دهند که منجر به کاهش وزن و بهبود نتایج متابولیک در مقایسه باGLP-1RA های سنتی می شود. با این حال، پروفایل های ایمنی، به ویژه عوارض جانبی دستگاه گوارش، باید در نظر گرفته شود.

نگرانی در مورد خطرات بالقوه، از جمله پانکراتیت، اختلالات تیروئید، و افسردگی مرتبط با GLP-1RA، نیاز به نظارت دقیق و بررسی بیشتر دارد. تحقیقاتی برای درک عمیق تر از ایمنی و اثربخشی طولانی مدت این داروها در جمعیت های مختلف بیماران در حال انجام است.

محققان نتیجه گیری کردند: «به طور کلی،GLP-1RA ها نشان دهنده دسته ارزشمندی از داروها با کاربردهای متنوع در مدیریت دیابت هستند که امید به بهبود نتایج و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت و چاقی را افزایش داده اند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/review-explores-impact-of-glp-1-agonists-on-type-2-diabetes-and-weight-management-136368